წერილი I

"ქრისტესმიერ საყვარელო ძმაო, ვლოცულობ, რომ კარგად იყო. დღეს მივიღე შენი წერილი და გპასუხობ ყველა შენს შეკითხვაზე. რასაც მთხოვ, დროსა და შრომას არ საჭიროებს, რომ მოვიფიქრო და გიპასუხო. ჩემთვის გონიერი ლოცვა იგივეა, რაც ნებისმიერი ადამიანისთვის თავისი ხელობა, რადგან ოცდათექვსმეტ წელზე მეტია, რაც ამისთვის ვშრომობ.

როცა წმინდა მთაზე მოვედი, მაშინვე დავიწყე იმ მეუდაბნოეთა ძიება, რომლებიც [გონიერი] ლოცვისთვის იღვწოდნენ. მაშინ, ორმოცი წლის წინ, ბევრნი იყვნენ, ვინც შინაგანი ცხოვრებით ცხოვრობდა – სათნოებით შემკული ადამიანები, ძველი მოძღვრები. სულიერი მოძღვარი ამათგან ავირჩიეთ, ისინი ჩვენი მასწავლებლები გახდნენ.