Georgian (Georgia)English (United Kingdom)

[171]ეკლესიის ისტორიაში საკმაოდ ბევრი მაგალითი გვხვდება, როცა ქრისტეს სიყვარულს დაწაფებულნი და ღვთისკენ სავალ გზაზე მარად წინსვლის მოსწრაფენი ტოვებდნენ ამქვეყნიურ ამაოებას და უდაბნოში მიდიოდნენ.

სულხან-საბა ორბელიანის განმარტება უდაბნოს შესახებ ასეთია: "უშენებო. უდაბნო იგი არს, სადა არა არს ყოვლადვე შენებულობა."1 სადაც არ არის "შენებულობა", იქ არც მოსახლეობაა. და სადაც მოსახლეობა არ არის - იქ მარტოობაა. მარტოობაში ადამიანი მხოლოდ ღმერთთან და საკუთარ თავთან არის პასუხისმგებელი. უაღრესად საინტერესოა მათეს სახარებაში აღწერილი მაცხოვრის უდაბნოში გასვლის ამბავი "გამოცდად ეშმაკისაგან" (მათე 4.1-11). წმ. იოანე ოქროპირი ამ ამბის განმარტებისას ბრძანებს: "...სად მიიყვანა იგი სულმა: არა ქალაქში, არა მოედანზე, არამედ უდაბნოში. თითქოს ამით ეშმაკის მოზიდვა ეწადა. აძლევდა მას შესაძლებლობას ეცდუნებინა არა მხოლოდ შიმშილით, არამედ ამ განმარტოებული ადგილითაც. რადგან ეშმაკი განსაკუთრებით გვესხმის თავს მაშინ, როდესაც ხედავს, რომ საკუთარ თავთან მარტონი დავრჩენილვართ"2.

AddThis Social Bookmark Button

ბოლოს განახლდა (WEDNESDAY, 20 MARCH 2013 15:01)

დაწვრილებით...

 

საღვთისმეტყველო სწავლება ადამიანის სულთან მიმართებით მრავალ საკითხს მოიცავს. ამჯერად ჩვენი მიზანია ვაჩვენოთ მართლმადიდებელ მოძღვართა განსაზღვრებანი საკუთრივ კაცობრივ სულთა აღმოცენება-წარმოშობის ანუ მათი დაბადების შესახებ.

ეს თემა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია სადღეისოდ, როდესაც (ადრეც აღგვინიშნავს) ვრცელდება და ლამის "ურყევ მართლმადიდებლურ დოგმატად დგინდება" აზრი მშობელთა სულებისგან შვილთა სულების გენეტიკური მომდინარეობის შესახებ. ეს აზრი შემდეგი ფორმითაა ჩამოყალიბებული მიტროპოლიტ მაკარის მიერ:

AddThis Social Bookmark Button

ბოლოს განახლდა (SATURDAY, 17 MARCH 2012 12:16)

დაწვრილებით...

 

ხატმეტყველება და დოგმატიკა

საეკლესიო ხატმეტყველების საფუძველია, ერთი მხრივ, ყოვლადწმინდა სამების მეორე პირის, ძე ღმერთის შესახებ პავლე მოციქულისგან სამგზის ნამცნები: "რომელი-იგი არს ხატი ღმრთისა უხილავისაჲ" (კოლას. 1.15); "რომელი-იგი არს ბრწყინვალებაჲ დიდებისაჲ და ხატი ძლიერებისა მისისაჲ" (ებრ. 1.3); "რომელი-იგი ხატი ღმრთისაჲ იყო" (ფილიპ. 2.6), ხოლო მეორე მხრივ, ადამიანის, ყოვლადწმინდა სამების მადლისმიერი ძის ანუ ძეობილის შესახებ მოსე წინასწარმეტყველისგან ნაუწყებნი: "და თქუა ღმერთმან: ვქმნეთ კაცი ხატებისაებრ ჩუენისა და მსგავსებისაებრ"... და შექმნა ღმერთმა კაცი, ხატებად ღმრთისა შექმნა იგი" (შესაქ. 1. 26-27); "...რამეთუ ხატად ღმრთისა შევქმენ კაცი" (შესაქ. 9.6).

AddThis Social Bookmark Button

ბოლოს განახლდა (THURSDAY, 26 JANUARY 2012 23:54)

დაწვრილებით...

 

ადამიანი - ძეობილი ღვთისა, ხატი ძეღმერთისა

ახლა შევეხოთ ხატოვნებასთან დაკავშირებულ მეორე საკითხს: ადამიანის შექმნას ღვთის ხატად (შეს. 1. 26-27).

როგორც ჩვენს ბროშურაში აღვნიშნავდით, ტერმინ ხატის ორმნიშვნელოვნებიდან გამომდინარე, ადამიანის ღვთისადმი ხატოვნება ორი ასპექტით წარმოჩნდება: (I) ადამიანი, კაცობრივი ბუნება შექმნილია ერთარსება ღვთის ხატად; (II) ამავე დროს, ადამიანი, როგორც მადლით ქმნილი ძე ღვთისა, ხატოვნებითად აღბეჭდავს თავის თავში მეორე ჰიპოსტასის ბუნებით ძეობას მამისადმი და, ამ თვისების (ძეობილობის) მხრივ, ადამიანის ჰიპოსტასურ არქეტიპად ანუ პირმშოხატად საეკლესიო მოძღვრების მიერ ითქმის საკუთრივ ძე ღმერთი, რომლის ბუნებითი ძეობის ხატად მადლით შეიქმნა იგი. ძე ღმერთის, როგორც არქეტიპის ანუ პირმშოხატის გზით ადამიანი მამის შეცნობამდე მაღლდება. ადამიანის ძეობა და ხატოვნება ერთარსება ღვთისადმი და მისი ძეობითი ხატოვნება პიროვნულად ძე ღმერთისადმი აღდგენილ იქნა ქრისტიანებში მაცხოვრის მოსვლის გზით.

AddThis Social Bookmark Button

ბოლოს განახლდა (THURSDAY, 26 JANUARY 2012 23:54)

დაწვრილებით...

 
More Articles...