Georgian (Georgia)English (United Kingdom)

I თავი,  5-6, 9, 14-15 მუხლები

განმარტება მუხლისა: "შავ ვარ მე და შუენიერ, ასულნო იერუსალჱმისანო, ვითარცა საყოფელნი კედარისანი და ვითარცა კარავი სოლომონისი. ნუ მხედავთ მე, რამეთუ დაშავებულ ვარ, რამეთუ უგულებელს-მყო მე მზემან".[1]

ვფიქრობ, ამას რძალი ეუბნება არა ქალწულებს, არამედ რჯულით თავმომწონეებს, ძველი აღთქმით გაამპარტავნებულებს და გულზვიადებს, რომელნიც კიცხავენ მას არა მხოლოდ ტომით უცხოობის, არამედ უწინდელი დემონთმოშიშობის მიზეზითაც და ამით გამოწვეული შავი ფერის გამოც. სწორედ ამიტომ ეუბნება მათ: არა მხოლოდ შავი ვარო, არამედ მშვენიერიც, რადგან ძველად უსინათლოს კვლავ თვალის სინათლე მომეცაო, ძველი კონკები მეცვა და ეხლა ოქროთი ნაკემსი სამოსი მამკობსო, ჭრელით შევიმოსე და მივიღეო სამეფო პატივი, მეუფის წინაშე ვიდექ და დაგიშალეო მეუფის ტრფიალება შენ, ვინც იგი სასიკვდილოდ გაიმეტე, ხოლო საქორწინო სამყოფელს მრუშთა სიმრავლით უმწიკვლოება წაართვი. ასე რომ, ნუ ჰკიცხავ ჩემი ფერის სიშავეს, ო, ნურც მას, რომ უწინ ბოროტების შუაგულში შევიჭერ, აღვიარებ, შავი ვარ, ოღონდ მშვენიერი და, დაწინდული, ნეფეს ვეამები. გეშინოდეს მარიამის მაგალითისა, რადგან მანამ გაკიცხა მოსე, რომ ეთიპელი ცოლად მოიყვანა; შერისხული ქალი გახდა მსგავსი თოვლისა; როგორც უწმინდური, ბანაკიდან განდევნეს და არ მიბრუნებულა, სანამ არ მოინანია. მეც ეთიოპელი ვარ, ოღონდ დიდი რჯულისმდებლის რძალი და ასული მოგვის მადიამის, კერპთმსახურისა; ხოლო ჩემი ერი და მამის სახლი დავიწყებას მივეც, რის გამოც მოესურვა მეუფეს ჩემი მორთულობა. და ნუ მომხედავთ, რადგან შავად შევმოსილვარ იმის გამო, რომ მზემ ამითვალწუნა. აწ შავად შემოსილი, თეთრად მოქათქათე და სპეტაკი მიხილეთ და იღაღადეთ: ვინ არის იგი, რომელიც ამაღლდა თეთრი ყვავილის ფერი? ამ სიშავის მიზეზსაც გეტყვით. შავად შევიმოსე, როცა მხევლად ვედექ შექმნილს გარეშე შემოქმედისა და საგრძნობელ მზეს, ნაცვლად სიმართლის მზისა, ვეცი თაყვანი. მაგრამ მივხვდი, რომ განსხვავდება იგი ამისგან, უგულებელვყავ შექმნილი და შემოქმედისკენ შემოვიქეც სათაყვანებლად. ასე რომ, ნუ მომხედავთ, რადგან შავად შევმოსილვარ იმის გამო, რომ მზემ ამითვალწუნა ან, როგორც სვიმაქოსი ამბობს, მზემ დამამხო.

AddThis Social Bookmark Button

ბოლოს განახლდა (SUNDAY, 16 OCTOBER 2011 17:29)

დაწვრილებით...

 

განმარტებათა ნაკრები ფსალმუნთა წიგნზე, შედგენილი სხვადასხვა წმინდა მამისა და მოძღვრისაგან ჰერაკლიის უსამღვდელოესი მიტროპოლიტის, უფალ ნიკიტას[1] მიერ[2]


წინ გვიდევს[3] წმინდა ფსალმუნთა განმარტება, მაგრამ პირველად იმის წარმოჩენა გვმართებს, რაც კავშირშია ჩვენს მიზანთან, რომ ამ გზით ფსალმუნთა განმარტებამდე მივიდეთ. ძიების ღირსია შემდეგი: პირველად ის, თუ როდის და რამდენგზის გადმოიღეს ებრაულიდან ელინურ ენაზე ძველი აღთქმის საღვთო წერილი და რომელი თარგმანია მიღებული ჩვენს მიერ. მეორე ის, თუ რა არის მიზეზი საწინასწარმეტყველო წიგნთა ბუნდოვანებისა. მესამე - რა არის საფსალმუნე, რა არის ფსალმუნი, რა - დიაფსალმა (რაც მრავალგან ჩანს წერილში) და რას ნიშნავს ”ალელუია”; აგრეთვე ის, თუ რა განასხვავებს ფსალმუნს, გალობას, ჰიმნს, ქებას და ლოცვას. მეოთხე - არის თუ არა დავითის ყველა ფსალმუნი და რის გამო წარმოითქმის კეთილშეწყობილად და გალობითურთ თვით ეს წინასწარმეტყველება. მეხუთე და უკანასკნელი - რამდენ ნაწილად განიყოფა ფსალმუნთა წიგნი.

საკითხებად აღვრიცხეთ რა ეს ყველაფერი, ჯერ პირველი მათგანი გამოვიძიოთ, ამ სახით დავიწყებთ რა საუბარს:

AddThis Social Bookmark Button

ბოლოს განახლდა (SUNDAY, 16 OCTOBER 2011 17:29)

დაწვრილებით...

 
1.1-5

შესავალი

“უფალი მისცემს მეტყველებას იმათ, რომლებიც მახარობლობენ მრავალი ძალით” (ფს. 67,12) – ფრიად კეთილად აღმოთქვამს მგალობელი, თუმცა კი ამგვარ საქმეს უნდა ესწრაფვოდნენ არა მარტივად ნებისმიერნი, არამედ – ისინი, რომლებიც განათლებულნი არიან ზეგარდმო მადლით, რადგან “ყოველი სიბრძნეც უფლისგანაა”, როგორც ეს დაწერილია, და “ყოველი კეთილი საბოძვარი და ყოველი სრული ძღვენი ზემოდან არის გადმომავალი სინათლეთა მამისგან” (იაკ. 1,17).

AddThis Social Bookmark Button

ბოლოს განახლდა (THURSDAY, 22 MARCH 2012 17:45)

დაწვრილებით...