Georgian (Georgia)English (United Kingdom)

57-58

ბოლო საუბრისას ჩვენ განვიხილავდით საკითხს ენის ფენომენის შესახებ. ვეხებოდით თავდაპირველ მდგომარეობას ადამიანისას სამოთხეში. შემდგ, როდესაც ცოდვით დაეცა ადამიანი, ენობრივი კუთხითაც ეს დაცემა, რა თქმა უნდა, სახეზეა. თუ დავდაპირველი შინაგანი სიტყვა, გონებითი გაზრახება ნიშანდობლივი იყო ადამიანის სულიერი მეტყველებისთვის, მსგავსად ანგელოზური მეტყველებისა, ცოდვით დაცემამ მეტყველებასაც გარეგანი, მატერიალური შესამოსელი შესძინა და ისევე როგორც ადამიანი ტყავის სამოსელით დაიფარა და ეკლესიის მამათა განმარტებით ტყავის სამოსელი აქ სიმბოლო მატერიალურობისა, მოკვდავობისა, დაშლადობის მქონე ნივთიერებისა, ამგვარადვე ენამაც მატერიალური სამოსელი მიიღო და სიტყვა შინაგანი გახდა სიტყვა წარმოთქმული, ანუ სიტყვა ხმოვანი. კვლავ გავიხსენებთ პეტრიწის თარგმანს ამ შემთხვევაში ჩვენთვის ნიშანდობლივს: სიტყვა გარემოსილი, ანუ მატერიალური სამოსელით დაფარული. სულიერი აზრის ამგვარად დაფარვით მატერიალურმა სამოსელმა ენას შესაძლებლობა მისცა ამ დაცემულ მდგომარეობაში კაცობრიობის შემაკავშირებელი ყველაზე მნიშვნელოვანი საურთიერთობო საშუალება გამხდარიყო.

AddThis Social Bookmark Button

Read more...

 

59-60

ჩვენს ბოლო საუბარში, ვფიქრობთ, მსმენელთან ერთად მივედით იმ უეჭველ დასკვნამდე, რომ საეკლესიო ტერმინოლოგია, ანუ ის ერთი დედა ენა, რაც ჭეშმარიტი კაცობრიობის, ეკლესიაში ახალშობილი კაცობრიობის ერთმთლიანობას მარადიულად ინარჩუნებს, არის ზნეობრივი მონაცემი. ანუ საეკლესიო ენა უპირველეს ყოვლისა ზნეობრივია, სიწმინდის საკუთარ თავში გამოხმატველია და დამცველია, სადაც ჭეშმარიტი ერთმთლიანობაა, გამოხატულებაცაა და ერთ-ერთი განმაპირობებელიცაა ამ ერთ მთლიანობისა.

აი ამ დასკვნის საფუძველზე ჩვენ შეგვიძლია კვლავ მივუბრუნდეთ კაცობრიობის დასაბამიერი ენის საკითხს. რამდენიმე საუბრის წინ აღვნიშნავდით, რომ საკუთრივ ამ ენის გამოხატულება კონკრეტულად როგორი იყო, ჩვენ, რა თქმა უნდა, ამაზე ვერ ვიმსჯელებთ (მიუხედავად იმისა, რომ შეიძლება გარკვეული ვარაუდები გვქონდეს). რაზეც მყარად შეგვიძლია ვისაუბროთ ეს გახლავთ იმ პროტო ენის, დასაბამიერი ენის გარკვეული თვისებები, თუ რა თვისებებით შეიძლება ყოფილიყო ის განმსჭვალული.

AddThis Social Bookmark Button

Last Updated (Sunday, 15 October 2017 17:35)

Read more...

 
წიგნიდან "ადამიანი ღვთის წინაშე"

ტექსტი ქვეყნდება გამომცემლობა "სიესტას" ნებართვით

siestabooks.blogspot.com

www.facebook.com/SiestaBooks

 

მე მთხოვეს, რაღაც მეთქვა სიკვდილის შესახებ, სიკვდილისთვის მზადების შესახებ - როგორც ჩემი, ისე სხვა ადამიანებისა; და მე გეტყვით იმას, რისი ლაპარაკიც ყოველ წელიწადს მიხდება ამ თემაზე ლონდონის სამედიცინო ფაკულტეტზე ექიმების, სტუდენტების, მოწყალების დებისთვის.

დასაწყისისათვის ამ თემას გავაფართოვებ ორი მოგონებით, რათა თქვენ გაიგოთ, რით ვიწყებდი, რა შემემთხვა, რატომ არის ჩემი დამოკიდებულება სიკვდილისადმი ისეთი, როგორიც არის. პირველი ჩემი შთაბეჭდილება სიკვდილზე ასეთი გახლავთ. მაშინ ექვსიოდე წლის ბიჭი ვიყავი, ჩვენ ვცხოვრობდით სპარსეთში, დღევანდელ ირანში, და თეირანში იყო ერთი ძალიან ცნობილი ბაღი, განთქმული ვარდნარი, რომელიც ადგილობრივ მცხოვრებს ეკუთვნოდა. მაშინდელი წეს-ჩვეულებების მიხედვით, შეიძლებოდა მისულიყავი კაცთან და გეთქვა: ჩვენ გავიგეთ, რომ თქვენ გასაოცარი ბაღი გქონიათ; შეიძლება, დავათვალიეროთ? ასეც ვქენით, ჩვენ დავათვალიერეთ ეს ბაღი, შემდეგ წამოვედით, და მხოლოდ მეორე დღეს შევიტყვეთ, რომ სანამ მასპინძელი თავისი ვარდებით გვატკბობდა და შარბათით გვიმასპინძლდებოდა, სახლის ერთ-ერთ ოთახში, თურმე, ეწვა ვაჟი, რომლისთვისაც იქამდე ცოტა ხნით ადრე დანით გამოეჭრათ ყელი გზაზე. მაგრამ მამამ მიიჩნია, რომ სტუმართმოყვარეობა მის საკუთარ გრძნობებზე უფრო მაღლა დგას, და ისე მიგვიღო, ვითომ არაფერი არ შემთხვევია. ეს იყო ჩემი პირველი შთაბეჭდილება იმაზე, თუ როგორ შეიძლება კაცი აღმოჩნდეს სიკვდილთან პირისპირ და დაამარცხოს თავისი თავზარდაცემა, თავისი ტკივილი სიყვარულის გულისთვის ან, როგორც თავად იტყოდა, ჩვეულებრივი სტუმართმოყვარეობის გულისათვის: "სხვაგვარად ხალხი არ იქცევაო".

AddThis Social Bookmark Button

Last Updated (Thursday, 07 September 2017 18:06)

Read more...

 
წიგნიდან "ადამიანი ღვთის წინაშე"

ტექსტი ქვეყნდება გამომცემლობა "სიესტას" ნებართვით

siestabooks.blogspot.com

www.facebook.com/SiestaBooks

 

დღეს სასაუბროდ რამდენიმე საკითხი შემომთავაზეს, და, სხვათა შორის, მთხოვეს, მესაუბრა ეკლესიაზე, გარდა ამისა, ქროწინებასა და მონაზვნობაზე. და მე მინდა, რაღაც თვალსაზრისით ეს ორი თემა გავაერთიანო. ჩემი გაგებით, ისინი შემდეგნაირად ერთიანდებიან. ეკლესიაში არაფერია არსებითი, მისი არსის გამომხატველი, რომ ამავე დროს მთელი საეკლესიო ცხოვრების ასახვა არ იყოს, ანუ არა მხოლოდ გონებაჭვრეტის, არამედ ყოველდღიური ცხოვრების, კეთების და ადამიანური შემოქმედებისა. და აი, ქორწინება და მონაზვნობა, საეკლესიო ბუნების, საეკლესიო არსის ორი ასპექტია; ქორწინება და მონაზვნობა საეკლესიო გამოცდილებაში უბრალოდ ცხოვრების წესი როდია, რომელსაც ერთნი ან მეორენი ირჩევენ. ქორწინება და მონაზვნობა არის ორი მხარე, ორი გამოვლენა, რომლებიც რაღაც თვალსაზრისით, თავისი თავით ამოწურავენ ეკლესიის ბუნებას.

AddThis Social Bookmark Button

Last Updated (Tuesday, 05 September 2017 18:39)

Read more...

 
წიგნიდან "ადამიანი ღვთის წინაშე"

ტექსტი ქვეყნდება გამომცემლობა "სიესტას" ნებართვით

siestabooks.blogspot.com

www.facebook.com/SiestaBooks


მე ვფიქრობ, ათეიზმი, როგორც „გამოცდილებითი ცოდნა“ - გაუგებრობაა. იდეოლოგიური ათეიზმი, ვთქვათ, ათეიზმის ფილოსოფია შეიძლება უბრალოდ შეესაბამებოდეს იმ აღზრდას, რომელიც თქვენ მიიღეთ. მაგრამ როცა ადამიანი ამბობს: მე ღმერთის შესახებ არაფერი ვიცი, და ამიტომ ის არ შეიძლება არსებობდესო, ეს ძალიან პრიმიტიული მიდგომაა. მე შეიძლება ბრმა ან ყრუ ვიყო, არაფერი ვიცოდე მუსიკის ან ხილული სამყაროს შესახებ, მაგრამ ეს როდი ამტკიცებს, რომ ის არ არის. ეს შეიძლება იმით იყოს გართულებული, რომ ბოროტი ადამიანები ან თვითონ დაბრმავებულები (სხვა მიზეზებიც არსებობს: მე გიჩვენებთ ერთ ძალიან საინტერესო მაგალითს) სხვებსაც უკეტავენ გზას რწმენისკენ, უბრალოდ ცდილობენ ყველას ჩაუკლან რწმენის უნარი, რწმენის რაღაც რელიგიურ მდგომარეობამდე დაყვანით, მაშინ, როცა რწმენა გაცილებით მეტ სივრცეს უნდა მოიცავდეს.

AddThis Social Bookmark Button

Last Updated (Monday, 04 September 2017 12:55)

Read more...

 
წიგნიდან "ადამიანი ღვთის წინაშე"

ტექსტი ქვეყნდება გამომცემლობა "სიესტას" ნებართვით

siestabooks.blogspot.com

www.facebook.com/SiestaBooks

როდესაც რწმენაზე ვლაპარაკობთ, ყოველთვის ღვთის რწმენას ვგულისხმობთ. სინამდვილეში ასევე არსებობს ადამიანის რწმენა, და იგი ისევე მუდმივად და ღრმად განსაზღვრავს ჩვენს ცხოვრებას, როგორც ღვთის რწმენა. ამას გარდა, ღვთის რწმენა ყველას არა აქვს, ხოლო ადამიანებთან ერთად ვერ იცხოვრებ, თუ ადამიანისა არ გწამს. სწორედ ადამიანის რწმენაზეა დამყარებული ყოველგვარი გარდაქმნის მცდელობა - საზოგადოებრივის, პოლიტიკურის, ოჯახურისა, რადგან, რასაც არ უნდა ვქადაგებდეთ - იქნება ეს რელიგია, თუ ახალი ცხოვრების წესი, - თუ ადამიანი შრომას არ შეუდგება, თუ ჩანაფიქრის ხორცშესხმას არ დაიწყებს, ის ვერასდროს, ვერანაირი სახით ვერ განხორციელდება. ამიტომ ყველა გარდამქმნელი, ყველა ადამიანი, რომელიც ხალხს სიახლისკენ მოუწოდებს, თავის მოწოდებას ადამიანის რწმენაზე ამყარებს; ხოლო წვრილმან საქმეებში, ყოველდღიურ ცხოვრებაში, ყველაფერი იმ რწმენას ემყარება, რომ ადამიანში არის რაღაც კეთილი, კარგი საწყისი, რომელიც გამოეხმაურება გაჭირვებას, მწუხარებას, სიხარულს, ეს კი შეიძლება ახალი ცხოვრების შენების საფუძველი გახდეს. აი, სწორედ ამ რწმენაზე მინდა გესაუბროთ.

AddThis Social Bookmark Button

Last Updated (Monday, 04 September 2017 12:55)

Read more...

 

აღნიშნულ კითვაზე დოგმატური პასუხი მართლმადიდებელმა ეკლესიამ გასცა თავისი ამქვეყნიური დაფუძნებისთანავე. მეტიც, თვით წმინდა ოთხთავში უცხადესადაა ნაუწყები, რომ მაცხოვრის ყოვლადპატიოსანი და ყოვლადუცოდველი ხორცი უკლებლივ ყველა თავისი ბუნებითი თვისებით იყო აბსოლუტურად იმგვარი, როგორიც გახდა ადამის ხორცი ცოდვითდაცემის შემდეგ. მართლაც, წმინდა მოძღვართა მიერ შეუძრავ და ცხონების ქვაკუთხედ დებულებად არის დადებული სწავლება იმის შესახებ, რომ პირველცოდვამ ადამის სხეული, რაც მანამდე ღვთის მადლით იყო უხრწნადი, უკვდავი და უვნებო (ანუ ცოდვამდელი სხეული არ ექვემდებარებოდა სიკვდილს და არ განიცდიდა არანაირ ვნებულებას - არც შიმშილს, არც წყურვილს, არც დაღლას, არც ძილს და არაფერს ამგვარს სხვას, რაც კი უყვედრელ ვნებულებად იწოდება), ცოდვისა და დაცემის შემდეგ გახდა ბიოლოგიურად ხრწნადი, მოკვდავი და ვნებული (ანუ დაექვემდებარა უყვედრელ ვნებულებებს: შიმშილს, საზრდოს მსაჭიროებლობას, წყურვილს, მოწყლვადობას, ხორციელ ტკივილს, ძილს, გამონადენს, დაღლადობას და ა.შ.). შესაბამისად, უნათლესია, რომ მაცხოვარი, რომელსაც კაცობრივად ჭეშმარიტად მოშივდა, ჭეშმარიტად მოსწყურდა, ჭეშმარიტად დაიღალა, ჭეშმარიტად ეძინა, ჭეშმარიტად ჰქონდა ოფლი, ცრემლი, სისხლი, ჭეშმარიტად იტანჯა (ივნო) ჯვარზე და ა.შ., თავისი კაცობრივი სხეულით ბუნებითად უიგივდებოდა ადამის ცოდვითდაცემულ ხორცს, იმ განსხვავებით, რომ მაცხოვარმა ამგვარი (ცოდვითდაცემული და დასნეულებული) სხეული მიიღო ყოვლად უცოდველად ანუ სრული უცოდველობით, მაშინ როცა ადამმა (და ადამში მთელმა კაცობრიობამ) სწორედ საკუთარი ცოდვით და დანაშაულით (გარდასვლით) თვით დაისნეულა თავისი თავი და სამართლიანად მიიღო სასჯელი, ერთ მხრივ, ხორციელი მოკვდავობა, ხრწნადობა და ვნებადობა, მეორე მხრივ კი, ხორციელი სიკვდილის შემდეგ ჯოჯოხეთში შთაკვეთებულობა ანუ სულიერი სიკვდილი.

AddThis Social Bookmark Button

Last Updated (Tuesday, 15 August 2017 16:38)

Read more...

 

Warning: require_once(/home/churchge/domains/church.ge/public_html/library/libraries/domit/xml_domit_nodemaps.php) [function.require-once]: failed to open stream: No such file or directory in /home/churchge/domains/church.ge/public_html/library/libraries/domit/xml_domit_shared.php on line 96

Fatal error: require_once() [function.require]: Failed opening required '/home/churchge/domains/church.ge/public_html/library/libraries/domit/xml_domit_nodemaps.php' (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/churchge/domains/church.ge/public_html/library/libraries/domit/xml_domit_shared.php on line 96